Tijdvak 6: tijd van regenten en vorsten (1600 — 1700) /
Gouden Eeuw
Kenmerkend aspect: het streven van vorsten naar absolute macht
Hoewel in de Nederlanden de macht bij rijke burgers (regenten) lag, was dit in
Frankrijk anders geregeld. Lodewijk XIV (de Zonnekoning), was de koning van
Frankrijk van 1643 tot 1715. Hij werd gezien als een absolute vorst. Hij besloot alles
alleen, stond zelf boven de wet en verminderde de macht van de steden en de adel.
Hij stuurde ambtenaren naar de provincies om de belastingen OP te halen en om de
regels duidelijk te maken. Lodewijk XIV was ook streng wat betreft godsdienst:
iedereen moest katholiek zijn. Hij trok het Edict van Nantes (waarbij sinds 1598 de
Franse calvinisten in enkele Franse steden godsdienstvrijheid hadden gekregen) in en
vervolgde deze Hugenoten. Hij richtte ook academies op, zodat Frankrijk uitblonk in
wetenschap en kunst.
Voor dit alles was veel geld nodig. Jean Baptiste Colbert hielp Lodewijk XIV hiermee
door het mercantilisme. Dit hield in dat de staat de economie probeerde te
versterken door zoveel mogelijk export en zo min mogelijk import. Interne toltarieven
werden afgeschaft en er werden wegen aangelegd. De export van
nijverheidsproducten (zoals kleding) werd gestimuleerd. Er waren hoge import
belastingen om ervoor te zorgen dat de voorkeur uitging naar binnenlandse
producten (die hierdoor goedkoper waren).
Lodewijk XIV kon het absolutisme rechtvaardigen met de ideeën van filosoof
Hobbes. Hobbes vond dat een autoriteit met absoluut gezag nodig was, zodat de
mens niet met iedereen vijanden zou zijn en permanent oorlog zou voeren. Lodewijk
XIV gebruikte ook het droit divin (het goddelijk recht). Hij verklaarde zijn macht van
God te hebben gekregen. Daarom mochten mensen niet tegen hem in opstand
komen. Hij werd hierin gesteund door de kerk, die als dank hiervoor verschillende
privileges kreeg.
Gouden Eeuw
Kenmerkend aspect: het streven van vorsten naar absolute macht
Hoewel in de Nederlanden de macht bij rijke burgers (regenten) lag, was dit in
Frankrijk anders geregeld. Lodewijk XIV (de Zonnekoning), was de koning van
Frankrijk van 1643 tot 1715. Hij werd gezien als een absolute vorst. Hij besloot alles
alleen, stond zelf boven de wet en verminderde de macht van de steden en de adel.
Hij stuurde ambtenaren naar de provincies om de belastingen OP te halen en om de
regels duidelijk te maken. Lodewijk XIV was ook streng wat betreft godsdienst:
iedereen moest katholiek zijn. Hij trok het Edict van Nantes (waarbij sinds 1598 de
Franse calvinisten in enkele Franse steden godsdienstvrijheid hadden gekregen) in en
vervolgde deze Hugenoten. Hij richtte ook academies op, zodat Frankrijk uitblonk in
wetenschap en kunst.
Voor dit alles was veel geld nodig. Jean Baptiste Colbert hielp Lodewijk XIV hiermee
door het mercantilisme. Dit hield in dat de staat de economie probeerde te
versterken door zoveel mogelijk export en zo min mogelijk import. Interne toltarieven
werden afgeschaft en er werden wegen aangelegd. De export van
nijverheidsproducten (zoals kleding) werd gestimuleerd. Er waren hoge import
belastingen om ervoor te zorgen dat de voorkeur uitging naar binnenlandse
producten (die hierdoor goedkoper waren).
Lodewijk XIV kon het absolutisme rechtvaardigen met de ideeën van filosoof
Hobbes. Hobbes vond dat een autoriteit met absoluut gezag nodig was, zodat de
mens niet met iedereen vijanden zou zijn en permanent oorlog zou voeren. Lodewijk
XIV gebruikte ook het droit divin (het goddelijk recht). Hij verklaarde zijn macht van
God te hebben gekregen. Daarom mochten mensen niet tegen hem in opstand
komen. Hij werd hierin gesteund door de kerk, die als dank hiervoor verschillende
privileges kreeg.
