Dwarslaesie
Dwarslaesie is het gevolg van een onderbreking van de continuïteit van het ruggenmerg met
gehele of gedeeltelijke uitschakeling van de functie. De hersenen kunnen geen info meer aan
organen en spieren doorgeven en omgekeerd ook niet.
Vanaf niveau C8 of hoger: hoge dwarslaesie, waarbij de patiënt een tetraparese vertoont.
Hoger dan C4: complete dwarslaesie, zonder beademingsapparatuur niet mogelijk.
Vanaf Th5 tot C5 zal de resterende
ademhalingsfunctie steeds geringer worden en de
kans op gebruik van kunstmatig beademing wordt
steeds groter. Dit hangt samen met de verlamming
van het middenrif en de hulpademhalingsspieren.
T5-T8: zijn de hulpademhalingsspieren voor een
geringer deel verlamd, maar ophoesten is dan toch
niet meer goed mogelijk.
Th8: is er sprake van midthoracale dwarslaesie, wat
zich uit in paraparese.
L1 of lager: lage dwarslaesie, sprake van paraparese.
Paralytisch ileus: Omdat de peristaltiek van maag en
darm is uitgevallen, kan binnen enkele uren na het
ongeval een paralytische ileus ontstaan (het
stoppen van de normale darmpassage). Het opgang
komen van de darmfunctie ikan worden bevorderd
met prostigmine. De patiënt zelf is zich niet bewust van dit alles. Geen pijn of last ervan.
Hoogstens wat benauwd en wat onrustig.
Urineretentie: Spieren in de blaaswand zijn tijdens de spinale shockfase verslapt. Door de
gestaag voortgaande urineproductie wordt de blaas geleidelijk gevuld. Urineretentie is het
onvermogen om vrijwillig de blaas te legen geheel of gedeeltelijk.
Decubitus: Is een verpleegkundig aandachtpunt bij patiënten met decubitus.
Paraplegie: Mensen met paraplegie hebben een volledige of gedeeltelijke uitval van de
benen en romp, maar kunnen hun armen en handen nog gebruiken.
Tetraplegie: De vier ledematen en de romp zijn verlamd.
Symptomen:
- onvermogen om de ledematen te bewegen.
- tintelingen in armen en/ of benen.
- sensibiliteitsstoornissen in armen en/ of benen.
- afwezigheid van pijn bij zichtbaar letsel aan armen en benen.
- erectie.
- incontinentie.
- buikademhaling.
- stoornissen in de temperatuurregulatie.
- neurogene shock: veel bloedvaten raken verstoord bij een dwarslaesie. Veel bloedvaten
gaan dan ook open staan, de diameter wordt groter. Het gevolg hiervan is een lage
bloeddruk.
, Spinale shock: tot en met 6 weken na het ongeval kan dat duren. Eerste stadium van een
acuut optredende dwarslaesie; slappe verlamming en afwezigheid van spierrekkingsreflexen
onder het niveau van de laesie. Ruggenmerg is soort van ‘geschrokken’.
Neurogene shock: cardiovasculaire stoornis van spinale shock met hypotensie, bradycardie
en hypothermie; door uitval van sympathicusactiviteit.
Chronische fase: na de 6 weken. autonome hyperreflexie, overmatige sympathicus activiteit:
hypertensie en bradycardie.
Letsel van het ruggenmerg:
- ruggenmerg compressie (blijvend- tijdelijk)
- ruggenmerg kneuzing
- gedeeltelijke of gehele doorsnijding: compleet of incompleet
- beklemming zenuwen
- onvoldoende lokale circulatie: hypoxie
- vochtophoping (secundair)
Ademhalingsproblemen:
- zenuwbeschadiging C3 of hoger resulteert vaak in respiratoir
arrest: complete ademstilstand.
- zenuwbeschadiging op C4 kan resulteren in paralyse van het
diafragma.
- zenuwbeschadiging op C5-C6 spaart meestal het diafragma
waardoor buikademhaling mogelijk blijft.
Complicaties dwarslaesie:
- Acute fase (spinale shock) + neurogene shock
- chronische fase:
Ademhaling
Circulatie
Mictie
Peristaltiek
Huid
Botten en gewrichten
MS (Multiple sclerose)
Dwarslaesie is het gevolg van een onderbreking van de continuïteit van het ruggenmerg met
gehele of gedeeltelijke uitschakeling van de functie. De hersenen kunnen geen info meer aan
organen en spieren doorgeven en omgekeerd ook niet.
Vanaf niveau C8 of hoger: hoge dwarslaesie, waarbij de patiënt een tetraparese vertoont.
Hoger dan C4: complete dwarslaesie, zonder beademingsapparatuur niet mogelijk.
Vanaf Th5 tot C5 zal de resterende
ademhalingsfunctie steeds geringer worden en de
kans op gebruik van kunstmatig beademing wordt
steeds groter. Dit hangt samen met de verlamming
van het middenrif en de hulpademhalingsspieren.
T5-T8: zijn de hulpademhalingsspieren voor een
geringer deel verlamd, maar ophoesten is dan toch
niet meer goed mogelijk.
Th8: is er sprake van midthoracale dwarslaesie, wat
zich uit in paraparese.
L1 of lager: lage dwarslaesie, sprake van paraparese.
Paralytisch ileus: Omdat de peristaltiek van maag en
darm is uitgevallen, kan binnen enkele uren na het
ongeval een paralytische ileus ontstaan (het
stoppen van de normale darmpassage). Het opgang
komen van de darmfunctie ikan worden bevorderd
met prostigmine. De patiënt zelf is zich niet bewust van dit alles. Geen pijn of last ervan.
Hoogstens wat benauwd en wat onrustig.
Urineretentie: Spieren in de blaaswand zijn tijdens de spinale shockfase verslapt. Door de
gestaag voortgaande urineproductie wordt de blaas geleidelijk gevuld. Urineretentie is het
onvermogen om vrijwillig de blaas te legen geheel of gedeeltelijk.
Decubitus: Is een verpleegkundig aandachtpunt bij patiënten met decubitus.
Paraplegie: Mensen met paraplegie hebben een volledige of gedeeltelijke uitval van de
benen en romp, maar kunnen hun armen en handen nog gebruiken.
Tetraplegie: De vier ledematen en de romp zijn verlamd.
Symptomen:
- onvermogen om de ledematen te bewegen.
- tintelingen in armen en/ of benen.
- sensibiliteitsstoornissen in armen en/ of benen.
- afwezigheid van pijn bij zichtbaar letsel aan armen en benen.
- erectie.
- incontinentie.
- buikademhaling.
- stoornissen in de temperatuurregulatie.
- neurogene shock: veel bloedvaten raken verstoord bij een dwarslaesie. Veel bloedvaten
gaan dan ook open staan, de diameter wordt groter. Het gevolg hiervan is een lage
bloeddruk.
, Spinale shock: tot en met 6 weken na het ongeval kan dat duren. Eerste stadium van een
acuut optredende dwarslaesie; slappe verlamming en afwezigheid van spierrekkingsreflexen
onder het niveau van de laesie. Ruggenmerg is soort van ‘geschrokken’.
Neurogene shock: cardiovasculaire stoornis van spinale shock met hypotensie, bradycardie
en hypothermie; door uitval van sympathicusactiviteit.
Chronische fase: na de 6 weken. autonome hyperreflexie, overmatige sympathicus activiteit:
hypertensie en bradycardie.
Letsel van het ruggenmerg:
- ruggenmerg compressie (blijvend- tijdelijk)
- ruggenmerg kneuzing
- gedeeltelijke of gehele doorsnijding: compleet of incompleet
- beklemming zenuwen
- onvoldoende lokale circulatie: hypoxie
- vochtophoping (secundair)
Ademhalingsproblemen:
- zenuwbeschadiging C3 of hoger resulteert vaak in respiratoir
arrest: complete ademstilstand.
- zenuwbeschadiging op C4 kan resulteren in paralyse van het
diafragma.
- zenuwbeschadiging op C5-C6 spaart meestal het diafragma
waardoor buikademhaling mogelijk blijft.
Complicaties dwarslaesie:
- Acute fase (spinale shock) + neurogene shock
- chronische fase:
Ademhaling
Circulatie
Mictie
Peristaltiek
Huid
Botten en gewrichten
MS (Multiple sclerose)
