Samenvatting casus 7 blok ORGANISATIE VAN DE ZORG

OPA GEERT 2
TOETSCOLLEGE



CGO


PAS DE CYCLUS VAN PALLIATIEF REDENEREN TOE OP DE CASUS;

ZORGPAD STERVENSFASE THUISZORG

PIJNMEDICATIE

EUTHANASIE EN PALLIATIEVE SEDATIE

ZORG NA OVERLIJDEN

VERDRIET EN ROUW


BENOEM DE VERSCHIJNSELEN IN DE STERVENSFASE;

- Als iemand sterft, is hij/zij minder vaak wakker  stervende trekt
zich steeds mee terug en contact maken wordt steeds moeilijker
- Mensen die sterven, hebben vaak (bijna) geen zin meer in eten en
drinken  minder drinken betekent minder plassen, daardoor
kunnen spieren van de blaas minder goed gaan werken waardoor je
wel urine kan verliezen
- Mensen die sterven, gaan anders ademhalen
- Kleur en temperatuur wordt anders
- Iemand kan onrustig en verward worden (delier)



RELIGIEUZE WAARDEN EN NORMEN BIJ OVERLIJDEN

BEGRAFENISRITUELEN VANUIT VERSCHILLENDE CULTUREN

WERELDGODSDIENSTEN EN LEVENSOVERTUIGINGEN

Westerse zorgverleners spreken vaar redelijk open over een slechte
prognose  is niet iedereen blij mee maar wordt vaak wel geaccepteerd 
bij immigranten met een niet-westerse achtergrond (vooral Azië, Afrika,
Zuid-Europa of Zuid-Amerika) ligt dat meestal anders  open en directe
communicatie over een slechte prognose is voor hen vaak nog een taboe

, bijv. vanuit de gedachte ‘daar spreken we in ons land niet over’ / ‘ons
lot is in de handen van Allah of God’ / ‘we zullen pas sterven als onze tijd
gekomen is’  aankondiging dat iemand niet meer zal genezen kan dan
kwetsen en shockerend zijn

Zorgverleners maken veelal onderscheid tussen curatieve en palliatieve
zorg  allochtone patiënten kunnen zich vaak geen beeld vormen van
biomedische processen waarop westerse zorgverleners hun uitspraken
baseren  vinden deels daarom onderscheid tussen curatief en palliatief
niet relevant  of vanwege geloofsovertuiging willen ze het onderscheid
niet maken

Mensen met een niet-westerse achtergrond zien zich vaak meer als
groepslid dan als individu  laten zich vaak vertegenwoordigen door
familieleden  maakt lastig bij willen communiceren met patiënt  kan
ook door taalbarrière komen

Soms wil familie niet dat patiënt geïnformeerd wordt  vragen naar
motivatie  keuze maken die zo veel mogelijk recht doet aan wensen van
patiënt en familie + die gezondheid en kwaliteit van leven niet schaadt

Stapsgewijze informatie geven beter dan slechte boodschap in een keer



Pijn wordt geuit op verschillend manieren  mede beïnvloed door
culturele waarden

Mensen uit niet-westerse culturen uiten pijn en andere lichamelijke
klachten over het algemeen heftiger dan mensen uit West-Europa

Mensen verbinden ervaringen van pijn of (doods)angst vaak met hun
ervaringen in het verleden  eventuele ontberingen en onverwerkte
trauma’s beïnvloeden klachtenprestaties van migranten en vluchtelingen

Taalbarrières kunnen hevige, non-verbale uitingen van pijn en ander
ongemak versterken  bijv. jammeren/ kermen  omdat uiting soms veel
expressiever is dan bij autochtone patiënten kan het moeilijk zijn ernst van
klachten in te schatten

Numerieke meetinstrument kunnen niet geschikt zijn voor mensen met
niet-westerse achtergrond door bijv. gebrekkige taalbeheersing of moeite
om pijn of andere klachten in een getal uit te drukken

Pijn of andere ongemak is wat de patiënt zegt dat het is  zo goed
mogelijk achterhalen

, Lichamelijke verzorging, vooral intieme lichaamsdelen geeft zeker bij
mensen uit islamitische cultuur vaak schaamtegevoelens

Patiënt wast het liefst zichzelf en anders wordt hij/zij het liefst gewassen
door een familielid  als dat niet mogelijk is wil een man het liefst door
mannelijke zorgverlener gewassen worden en een vrouw door een
vrouwelijke zorgverlener

Bespreek wensen en gebruiken ten aanzien van lichaamsverzorging op tijd
en kijk naar mogelijkheden



Mensen kunnen tegenstrijdige verwachtingen van mogelijkheden van
pijnmedicatie hebben  snel denken bij (tijdelijke) bijwerkingen dat iets
niet helpt of juist extra klachten geven  kan dat iemand dan stopt en
vertrouwen in zorgverlener verliest  besteed hier aandacht aan en vertel
over werking en bijwerkingen

Patiënten en familie kunnen veel moeite hebben dat opiaten soms suf
kunnen maken  mensen met moslimachtergrond vinden het bijv.
belangrijk dat de zieke vlak voor het sterven helder genoeg is om afscheid
te nemen van zijn geliefden en hen kan vergeven  veel bezoek laatste
dagen  men wil dat stervende helder voor Allah verschijnt om
verantwoording af te leggen voor daden op aarde  daarom vaak ook
geen diepe palliatieve sedatie

Soms kan er ook angst zijn dat opiaten of sedativa het sterven
bespoedigen  moslims en migranten met bijv. christelijke of hindoe-
overtuiging kunnen van mening zijn dat men niet zelf sterven mag
bespoedigen



Geven van voedsel aan zieke is symbool van zorgzaamheid en liefde 
kan tot op het sterfbed geprobeerd worden

Mensen kunnen behoefte hebben mee te doen aan ramadan ondanks
vrijstelling van plicht tot vasten 

- Kan leiden uitdroging, verstoring bloedsuikerwaarden, vermoeidheid
en verslechtering van cognitieve functies  ook gevolgen voor
medicatie-inname
- Kan positief effect hebben op psychisch welbevinden