‘Painting the target around the matchin profile
– the Texas sharpshooter fallacy in forensic
DNA interpretation’
, Thompson, W.C. (2009)
, Prof. Dr. A.P.A. Broeders.
Introductie
Deze essay gaat over de tekst: ‘Painting the target around the matchin profile – the Texas
sharpshooter fallacy in forensic DNA interpretation’
van Thompson, W.C. (2009).
Eerst wordt een korte uitleg gegeven over DNA-fingerprint en vervolgens zal de inhoud van de
tekst van Thompson worden besproken.
1. DNA-fingerprint
Bij het sporenonderzoek na een misdrijf kan een DNA-fingerprint soms leiden tot identificatie
van de dader. Ook bij onderzoek naar familierelaties kunnen fingerprints duidelijkheid
verschaffen. Voor het maken van een DNA-fingerprint wordt repetitief niet-coderend DNA
gebruikt. Een groot deel van het DNA in de kern speelt geen directe rol bij de translatie.
Dit niet-coderend DNA kan zich bevinden binnen het coderend DNA van een gen, maar bevindt
zich vooral tussen de genen in. Een groot deel van dit nietcoderend DNA is repetitief: het
bestaat uit een herhaling van bepaalde basenvolgorden. Het aantal herhalingen kan variëren,
evenals de lengte van de basenvolgorde die herhaald wordt. Als de basenvolgorde die herhaald
wordt een gering aantal basen lang is en het aantal herhalingen (repeats) van deze
basenvolgorde beperkt is, spreekt men van een STR-gebied. Vanwege de grote variatie die erin
bestaat wordt dit repetitief niet-coderend DNA gebruikt voor het maken van een DNA-
fingerprint. Een STR-gebied heeft een bepaalde plaats (locus) in het chromosoom. Het
aantal repeats op die locus kan verschillen, waardoor er verschillende allelen
bestaan
2. Inhoud tekst Thompson
Forensische wetenschappers die DNA-analyses doen neigen ernaar om de frequentie (mate
waarin de DNA-combinaties voorkomen in een relevant deel van de bevolking) te
onderschatten en de mate van waarschijnlijkheid dat een gegeven dader-DNA-profiel matcht te
overschatten door de criteria voor de conclusie dat sprake is van een match te verleggen nadat
een verdachte is aangewezen en zijn DNA-profiel bekend is geworden.
Door voorbeelden van zaken, informele onderzoeken en experimenten en de getuigenissen
van DNA-analisten laat het artikel zien hoe achteraf verlegging van criteria plaatsvindt en hoe
dit de statistieken van frequentie en mate van waarschijnlijkheid die bij de karakterisering van
DNA-matches worden gebruikt verstoort, waarbij matches waarschijnlijker lijken dan ze in
werkelijkheid zijn. In de conclusie wordt gepleit voor een bredere omarming van striktere
analytische procedures.
Voor een goed begrip van waarom het draait wordt het verhaal van de Scherpschutter uit Texas
aangehaald. Een Texaan schoot zijn geweer leeg in de wand van een schuur. Vervolgens
schilderde hij rond ieder kogelgat op de wand een schietschijf, zodanig dat ieder schot in de
roos was. Daarna riep hij de mensen uit de buurt erbij en toonde hen wat een geweldige schutter
– the Texas sharpshooter fallacy in forensic
DNA interpretation’
, Thompson, W.C. (2009)
, Prof. Dr. A.P.A. Broeders.
Introductie
Deze essay gaat over de tekst: ‘Painting the target around the matchin profile – the Texas
sharpshooter fallacy in forensic DNA interpretation’
van Thompson, W.C. (2009).
Eerst wordt een korte uitleg gegeven over DNA-fingerprint en vervolgens zal de inhoud van de
tekst van Thompson worden besproken.
1. DNA-fingerprint
Bij het sporenonderzoek na een misdrijf kan een DNA-fingerprint soms leiden tot identificatie
van de dader. Ook bij onderzoek naar familierelaties kunnen fingerprints duidelijkheid
verschaffen. Voor het maken van een DNA-fingerprint wordt repetitief niet-coderend DNA
gebruikt. Een groot deel van het DNA in de kern speelt geen directe rol bij de translatie.
Dit niet-coderend DNA kan zich bevinden binnen het coderend DNA van een gen, maar bevindt
zich vooral tussen de genen in. Een groot deel van dit nietcoderend DNA is repetitief: het
bestaat uit een herhaling van bepaalde basenvolgorden. Het aantal herhalingen kan variëren,
evenals de lengte van de basenvolgorde die herhaald wordt. Als de basenvolgorde die herhaald
wordt een gering aantal basen lang is en het aantal herhalingen (repeats) van deze
basenvolgorde beperkt is, spreekt men van een STR-gebied. Vanwege de grote variatie die erin
bestaat wordt dit repetitief niet-coderend DNA gebruikt voor het maken van een DNA-
fingerprint. Een STR-gebied heeft een bepaalde plaats (locus) in het chromosoom. Het
aantal repeats op die locus kan verschillen, waardoor er verschillende allelen
bestaan
2. Inhoud tekst Thompson
Forensische wetenschappers die DNA-analyses doen neigen ernaar om de frequentie (mate
waarin de DNA-combinaties voorkomen in een relevant deel van de bevolking) te
onderschatten en de mate van waarschijnlijkheid dat een gegeven dader-DNA-profiel matcht te
overschatten door de criteria voor de conclusie dat sprake is van een match te verleggen nadat
een verdachte is aangewezen en zijn DNA-profiel bekend is geworden.
Door voorbeelden van zaken, informele onderzoeken en experimenten en de getuigenissen
van DNA-analisten laat het artikel zien hoe achteraf verlegging van criteria plaatsvindt en hoe
dit de statistieken van frequentie en mate van waarschijnlijkheid die bij de karakterisering van
DNA-matches worden gebruikt verstoort, waarbij matches waarschijnlijker lijken dan ze in
werkelijkheid zijn. In de conclusie wordt gepleit voor een bredere omarming van striktere
analytische procedures.
Voor een goed begrip van waarom het draait wordt het verhaal van de Scherpschutter uit Texas
aangehaald. Een Texaan schoot zijn geweer leeg in de wand van een schuur. Vervolgens
schilderde hij rond ieder kogelgat op de wand een schietschijf, zodanig dat ieder schot in de
roos was. Daarna riep hij de mensen uit de buurt erbij en toonde hen wat een geweldige schutter
