Waarom lach je, Hermes? Omdat ik zeer lachwekkende dingen zag, Apollo Zeg dan, opdat ik ook
zelf kan meelachen, nadat ik het heb gehoord. Aphrodite is betrap, terwijl ze samen was met Ares,
en Hephaistos hield hen vast, nadat hij hen betrap had. Hoe? Want jij lijkt mij een leuk verhaal te
zullen vertellen al lange tijd, meen ik, deze dingen wetend, wilde Hephaistos hen betrappen, en
nadat hij rondom het bed onzichtbare netten had geplaatst, werkte hij, nadat hij naar de oven was
gegaan: daarna kwam Ares ongemerkt binnen, zoals hij meende, maar Helios ziet hem en zegt het
tegen Hephaistos. Daarna betraden ze het bed en ze waren bezig en ze waren binnen de netten
geraakt, de netten snoeren hen in en Hephaistos staat erbij. En zij - want ze was toevallig naakt -
wist niet hoe ze zich moest verbergen, omdat ze zich schaamde, en Ares probeerde in het begin te
vluchten en hoopte de netten te zullen breken, maar daarna smeekte hij (hem), nadat hij begreep
dat hij zelf gevangen zat.
1. B Hermes benijdt Ares
Apollo: En toen? Maakte Hephaistos hen los? Hermes: Nog niet, maar nadat hij de goden had
bijeengeroepen, toont/toonde hij hen het overspel: en zij beiden naakt, met neergeslagen ogen,
omdat ze samen vastgebonden zijn/waren, blozen/bloosden, en het schouwspel leek mij zeer
aangenaam, omdat ‘de daad’ zelf bijna gebeurde. Apollo: Schaamt die smid zich ook zelf niet,
omdat hij de schande van zijn huwelijk toont? Hermes: Nee, bij Zeus, híj lachte zelfs, terwijl hij bij
hen was gaan staan. Maar ik, als het nodig is de waarheid te zeggen, was jaloers op Ares, niet
alleen omdat hij een verhouding had met de mooiste godin, maar ook omdat hij met haar was
vastgebonden. Apollo: Dus ook in die omstandigheden zou je het verdragen hebben om
vastgebonden te zijn? Hermes: Zou jij het niet verdragen hebben, Apollo? Kijk alleen, nadat je er
heen bent gekomen: want ik zal je prijzen, als jij ook zelf niet gelijke dingen zult wensen, nadat je
het hebt gezien.
1. A Een tovenares aan het werk
En niet veel dagen later komt/kwam (ph) Palaistra mij vertellen dat haar meesteres (…) zou vliegen
naar haar minnaar nadat zij een vogel was geworden. En ik zei: ‘Nu is het juiste tijdstip, Palaistra,
om mij een dienst te bewijzen, waarmee jij nu jouw smekeling kunt laten ophouden met zijn
langdurig verlangen. Jij moet vol vertrouwen zijn / Wees gerust,’ zei zij. En toen het avond was,
bracht zij mij, nadat zij mij meegenomen had, naar de deur van de slaapkamer,
waar zij (altijd ipf gewoonte) sliepen
en zij verzocht mij om een of andere smalle kier van de deur te naderen
en de dingen die binnen gebeurden te bekijken.
Ik zag nu/dus dat de vrouw zich uitkleedde. Toen zij daarna naakt de lamp was genaderd en twee
wierookkorrels had genomen, legde zij de wierook in het vuur van de lamp en nadat zij was blijven
staan, sprak zij een lange toverformule uit over de lamp: Daarna, nadat zij een grote houten kist
had geopend, die heel veel doosjes bevatte, nam/neemt zij er daar één uit en haalde/haalt er één
tevoorschijn: ik wist/weet niet wat er in het doosje zat/zit, maar ik meende dat het zo te zien olijfolie
was. Nadat zij daarvan had genomen, smeert zij zich helemaal in, nadat zij beneden de nagels
begonnen is, en plotseling groeiden er vleugels aan haar en werd haar neus van hoorn en het
werd krom, en zij had alle andere bijzonderheden en kenmerken van vogels: en zij was niets
anders dan een nachtraaf. Toen zij zag dat zij zelf van vleugels was voorzien, nadat zij
verschrikkelijk kraste, zoals ook die raven doen, nadat zij was gaan staan, vloog zij weg door het
venster.
1. B De vergissing