H3: Verbintenissen
3.1 Onstaan van een verbintenis
Uit het sluiten van een overeenkomst vloeien voor partijen verbintenissen
voort. Het sluiten van een overeenkomst is een rechtshandeling. De ene
partij heeft de plicht om een prestatie te leveren waar de andere partij
recht op heeft. Degene die moet presteren wordt schuldenaar of debiteur
genoemd, degene die recht heeft op de ontvangst van de prestatie is de
schuldeiser of crediteur. Als de schuldenaar een concreet resultaat moet
leveren, dan is er sprake van een resultaatsverbintenis. Bij een
inspanningsverbintenis is de schuldenaar niet aan een concreet resultaat
gebonden.
3.2 Overeenkomst
Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling. Hiermee wordt
bedoeld dat de partijen zich meerzijdig akkoord verklaren met de inhoud
van de overeenkomst.
3.2.1 Overeenkomstenrecht en de bijzondere overeenkomsten
In boek 3, 6 en 7 van het Burgerlijk Wetboek zijn de wetsartikelen die
van toepassing zijn op overeenkomsten te vinden:
● Boek 3 ‘Vermogensrecht in het algemeen’
● Boek 6 ‘Algemeen gedeelte van het verbintenissenrecht’
● Boek 7 ‘Bijzondere overeenkomsten’
Als partijen een bijzondere overeenkomst sluiten, dan zijn ze soms
gebonden aan regels van dwingend recht. Dit zijn regels waarvan niet
mag worden afgeweken. Een voorbeeld hiervan is dat voor het uitvoeren
van een geneeskundige behandeling toestemming nodig is van de patiënt.
3.2.2 Totstandkoming van een overeenkomst
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding
daarvan. Overeenkomsten zijn meestal vormvrij. Dat betekent dat
partijen niet verplicht zijn om hun afspraken in een schriftelijk stuk vast
te leggen. Een mondelinge overeenkomst is ook een geldige
overeenkomst.
De wet stelt de volgende eisen aan het aanbod: het aanbod moet
duidelijk zijn en voor partijen geldt een informatieplicht en een
onderzoeksplicht. Hiermee moet worden voorkomen dat partijen zich
vergissen in de inhoud van de overeenkomst.
, De wet stelt de volgende eisen aan de aanvaarding van een aanbod: de
partij die het aanbod wil aanvaarden moet zijn wil kenbaar maken in een
verklaring en de verklaring moet de wederpartij hebben bereikt. Er is
sprake van wilsgebrek wanneer er bedreiging, bedrog en misbruik van de
omstandigheden is. Het gevolg van wilsgebrek is dat de overeenkomst
wel tot stand komt, maar dat deze kan worden vernietigd.
3.2.3 Partijen bij een overeenkomst
Partijen zijn vrij om contracten te sluiten met wie dan ook. Dit wordt het
beginsel van contractvrijheid genoemd. Iedere persoon kan partij zijn bij
een overeenkomst. Sommige personen worden door de wet echter
handelingsonbekwaam geacht. Dit betekent dat zij wel rechtshandelingen
kunnen verrichten, dus ook een geldige overeenkomst kunnen sluiten,
maar dat hun rechtshandelingen vernietigd kunnen worden. Minderjarigen
zijn handelingsonbekwaam. Minderjarigen zijn personen onder de 18 jaar
die niet getrouwd zijn of zijn geweest. Meerderjarige die onder curatele
gesteld zijn, zijn ook handelingsonbekwaam. Ook wordt een
meerderjarige soms onder bewind gesteld. De bewindvoerder neemt dan
het beheer over bepaalde goederen over. De meerderjarige wordt door
het bewind niet handelingsonbekwaam, maar onbevoegd tot beheer van
zijn vermogen. De rechtshandelingen die hij met betrekking tot die
goederen verricht, kunnen door de bewindvoerder ongedaan worden
gemaakt.
De wettelijke vertegenwoordigers van minderjarigen zijn degene die het
ouderlijk gezag of de voogdij hebben over de minderjarige. De wettelijke
vertegenwoordiger van de minderjarige kan namen hem een
rechtshandeling verrichten of hier toestemming voor geven. Voor
meerderjarige die onder curatele zijn gesteld kan hun curator als
vertegenwoordiger optreden. Een bewindvoerder treedt op als
vertegenwoordiger van de minderjarige voor zijn vermogensrechtelijke
aangelegenheden.
3.2.4 Inhoud van een overeenkomst
De inhoud van een overeenkomst mag niet in strijd zijn met de wet of de
goede zeden. Aan een overeenkomst kunnen algemene voorwaarden
worden verbonden. Een voorwaarde wordt ook wel een beding genoemd.
Een beding mag niet één van de partijen van zijn wettelijke rechten
beroven op beperken. Dit wordt een onredelijk bezwarend beding
genoemd. Er is een zwarte lijst met bedingen die de wetgever onredelijk
3.1 Onstaan van een verbintenis
Uit het sluiten van een overeenkomst vloeien voor partijen verbintenissen
voort. Het sluiten van een overeenkomst is een rechtshandeling. De ene
partij heeft de plicht om een prestatie te leveren waar de andere partij
recht op heeft. Degene die moet presteren wordt schuldenaar of debiteur
genoemd, degene die recht heeft op de ontvangst van de prestatie is de
schuldeiser of crediteur. Als de schuldenaar een concreet resultaat moet
leveren, dan is er sprake van een resultaatsverbintenis. Bij een
inspanningsverbintenis is de schuldenaar niet aan een concreet resultaat
gebonden.
3.2 Overeenkomst
Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling. Hiermee wordt
bedoeld dat de partijen zich meerzijdig akkoord verklaren met de inhoud
van de overeenkomst.
3.2.1 Overeenkomstenrecht en de bijzondere overeenkomsten
In boek 3, 6 en 7 van het Burgerlijk Wetboek zijn de wetsartikelen die
van toepassing zijn op overeenkomsten te vinden:
● Boek 3 ‘Vermogensrecht in het algemeen’
● Boek 6 ‘Algemeen gedeelte van het verbintenissenrecht’
● Boek 7 ‘Bijzondere overeenkomsten’
Als partijen een bijzondere overeenkomst sluiten, dan zijn ze soms
gebonden aan regels van dwingend recht. Dit zijn regels waarvan niet
mag worden afgeweken. Een voorbeeld hiervan is dat voor het uitvoeren
van een geneeskundige behandeling toestemming nodig is van de patiënt.
3.2.2 Totstandkoming van een overeenkomst
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding
daarvan. Overeenkomsten zijn meestal vormvrij. Dat betekent dat
partijen niet verplicht zijn om hun afspraken in een schriftelijk stuk vast
te leggen. Een mondelinge overeenkomst is ook een geldige
overeenkomst.
De wet stelt de volgende eisen aan het aanbod: het aanbod moet
duidelijk zijn en voor partijen geldt een informatieplicht en een
onderzoeksplicht. Hiermee moet worden voorkomen dat partijen zich
vergissen in de inhoud van de overeenkomst.
, De wet stelt de volgende eisen aan de aanvaarding van een aanbod: de
partij die het aanbod wil aanvaarden moet zijn wil kenbaar maken in een
verklaring en de verklaring moet de wederpartij hebben bereikt. Er is
sprake van wilsgebrek wanneer er bedreiging, bedrog en misbruik van de
omstandigheden is. Het gevolg van wilsgebrek is dat de overeenkomst
wel tot stand komt, maar dat deze kan worden vernietigd.
3.2.3 Partijen bij een overeenkomst
Partijen zijn vrij om contracten te sluiten met wie dan ook. Dit wordt het
beginsel van contractvrijheid genoemd. Iedere persoon kan partij zijn bij
een overeenkomst. Sommige personen worden door de wet echter
handelingsonbekwaam geacht. Dit betekent dat zij wel rechtshandelingen
kunnen verrichten, dus ook een geldige overeenkomst kunnen sluiten,
maar dat hun rechtshandelingen vernietigd kunnen worden. Minderjarigen
zijn handelingsonbekwaam. Minderjarigen zijn personen onder de 18 jaar
die niet getrouwd zijn of zijn geweest. Meerderjarige die onder curatele
gesteld zijn, zijn ook handelingsonbekwaam. Ook wordt een
meerderjarige soms onder bewind gesteld. De bewindvoerder neemt dan
het beheer over bepaalde goederen over. De meerderjarige wordt door
het bewind niet handelingsonbekwaam, maar onbevoegd tot beheer van
zijn vermogen. De rechtshandelingen die hij met betrekking tot die
goederen verricht, kunnen door de bewindvoerder ongedaan worden
gemaakt.
De wettelijke vertegenwoordigers van minderjarigen zijn degene die het
ouderlijk gezag of de voogdij hebben over de minderjarige. De wettelijke
vertegenwoordiger van de minderjarige kan namen hem een
rechtshandeling verrichten of hier toestemming voor geven. Voor
meerderjarige die onder curatele zijn gesteld kan hun curator als
vertegenwoordiger optreden. Een bewindvoerder treedt op als
vertegenwoordiger van de minderjarige voor zijn vermogensrechtelijke
aangelegenheden.
3.2.4 Inhoud van een overeenkomst
De inhoud van een overeenkomst mag niet in strijd zijn met de wet of de
goede zeden. Aan een overeenkomst kunnen algemene voorwaarden
worden verbonden. Een voorwaarde wordt ook wel een beding genoemd.
Een beding mag niet één van de partijen van zijn wettelijke rechten
beroven op beperken. Dit wordt een onredelijk bezwarend beding
genoemd. Er is een zwarte lijst met bedingen die de wetgever onredelijk
