SAMENVATTING HOORCOLLEGES POLITIEKE COMMUNICATIE
Week 1
-Alle inhoud hoorcolleges en gastcolleges
-Cursusliteraktuur: wat in les is besproken en grote plaatje
-Inhoud werkgroepen: 3 vragen elke werkgroepsessie
Politieke communicatie= interacties tussen politiek, media en het publiek.
Dit zijn de actoren die iets met elkaar te maken hebben in het proces van politieke
communicatie.
PUBLIEK= wij, publiek van de media (kranten, tv, online) maar we zijn ook kiezers (burgers).
Er wordt ook van ons verwacht dat wij stemmen. Wij hebben over bepaalde dingen een
mening.
POLITIEK= de politici. Mensen die wij een daad hebben gegeven om te regeren, ons te
vertegenwoordigen en namens ons beslissingen te nemen.
MEDIA= nieuwsorganisaties die nieuwsverhalen vertellen en daarmee een band vormen
met politiek en publiek zodat wij als burgers geïnformeerd zijn over wat er in de politiek
gebeurt en dat is belangrijk want wij moeten weer een geïnformeerde stem kunnen
uitbrengen tijdens de verkiezingen. → maar ook infrastructuur van media: hoe is X
georganiseerd: microblogs. Bepaald manier hoe we met elkaar kunnen communiceren.
Tussen deze actoren kijken we hoe deze zich tot elkaar verhouden, welke relaties er zijn
tussen politieke actoren, media/journalisten en burgers.
- Wie geeft richting aan deze relaties: wie controleert wie. De focus ligt op
machtsrelaties.
politiek→ collectief beslissingen nemen, allerlei machtsrelaties gaan werken. Hoe werken
die uit? Gebeurt op meerdere niveaus.
Wat te verwachten van media:
-3 machten: Wetgevende macht, uitvoerende macht en controlerende macht
-Regering is in NL zowel uitvoerend als wetgevend. In US heb je congres: wetgevers,
president: uitvoerderende macht en de rechtbanken zijn controlerende macht
,MAAR met media: 4 machten. Er hoort door media dat er een balans van macht is zodat wij
geïnformeerd worden, weten wat er speelt en daardoor goed kunnen participeren in een
democratie.
Functies van media in een (ideale) democratie (McNair, 2011)
1) Informatie (monitoring, informeren van publiek: geïnformeerd zijn over feiten die
belangrijk en relevant voor ons zijn
2) Educatie (uitleggen wat feiten en gebeurtenissen betekenen) hoe moeten we
begrijpen als het kabinet is gevallen? Wat betekenen dingen. Media leren ons dit van
betekenis van dingen die in wereldgebeuren.
3) Waakhond (controle en rapportering over wat de overheid en bedrijven doen.
Journalisten die dingen uitzoeken en problemen en schandalen naar buiten brengen
die belangrijk zijn om voor ons te weten. Belangrijk dat ze deze activiteiten doen, dat
ze op onderzoek gaan.
4) Platform: media als virtuele plaats waar ideeën kunnen uitgewisseld worden.
(HORIZONTALE COMMUNICATIE)
5) Kanaal: politieke boodschappen en meningen moeten een kans krijgen, media
stellen daarvoor plaats ter beschikking (VERTICALE COMMUNICATIE: kanaal waar
politici ideeën kunnen presenteren zodat WIJ weten wat politieke partijen vinden en
op basis daarop geïnformeerde keuzes kunnen maken.
Deze functies staan echter onder druk door verschillende processen zoals
-Commercialisering: medium moet winst maken om te blijven bestaan: abonnees en ads
verkopen dus je wilt dat mensen klikken en kijken op product. Daardoor zal het nieuws meer
sensatie maken. Kan ten koste gaan van informatie die je geeft of de mate waarin je dingen
zou willen uitleggen
Overal hetzelfde: nee, hoe deze functies een betekenis krijgen en uitgevoerd worden
verschilt per context.
Nederland:
-15 partijen in 2e kamer (15+ heel veel politieke partijen in tweede Kamer)
-Nederland heeft altijd een coalitie regering: nooit een partij die de meerderheid heeft.
-In termen van media heeft Nederland een zeer sterke publieke omroep (BNN VARA, AVRO
TROS) hebben best een goede positie op de televisiemarkt.
-Traditioneel sterk politiek parallellisme: we hebben linkse en rechtse partijen maar we
hebben ook media die meer links of rechts georiënteerd zijn. Dat betekent niet direct dat ze
aan elkaar gekoppeld zijn, maar we weten dat bijvoorbeeld Volkskrant meer links is, NRC
liberaal, Telegraaf meer rechts en Trouw meer confessioneel (Christelijk). We zien dit terug
in de tweede kamer en parallellen hier tussen.
Amerika
-Twee partijen in congres
-Altijd 1 partij aan de macht
-Veel zwakkere publieke omroep: hij is er maar niet betekenisvol
-(traditioneel) zwak parallellisme: veel minder duidelijk of linkse en rechtse kant zich
verhouden met wat er in de politiek gebeurt.
,We kunnen iets zeggen over patronen in contexten: politieke en mediasystemen
Meerderheidstheorieën (Amerika)
-De meerderheid heeft het voor het zeggen
-Elk district: 4 partijen mee dat er 1 iemand net de grootste is en daardoor alle zetels krijgt:
zorgt voor representatie van jouw district → in VS
-ėėn-partij regeringen: voordeel, geen premissen maar plannen echt gaan doen (effectiever
beleid)
-Macht geconcentreerd bij de uitvoerende macht
-Individualized plurlaisme
Consensusdemocratie (Nederland)
-Je moet proberen om over een bredere meerderheid groep overeenstemming te krijgen
-Proportionele representatie: 10% van de stemmen: je krijgt 10% van het parlement
-Coalitie regeringen
-Macht gedeeld tussen uitvoerende en wetgevende macht
- Organized pluralism
Hallin en Mancini: Mediasystemen (Europa, Canada en VS)
Vergelijking op basis van historische ontwikkelingen van zowel politiek als het media
systeem. Vier media dimensies, drie modellen: kijken naar dimensies en of we patronen
herkennen zodat we een typologie kunnen maken van systemen en hoe landen daarin
passen:
1. Politiek parallelisme= mate waarin de media parallel georganiseerd is aan het
politieke landschap. (niet krant en politiek aan elkaar gekoppeld)
2. Development of mass press= ontwikkeling van massamedia in een land (toen
kranten opkwamen in welke mate waren zij voor een massapubliek en in welke mate
voor een niche:(er was al heel gauw een groot publiek voor die kranten)
en relationeel daardoor ook sterke journalistieke professionaliteit ontwikkeld:
3. Professionalisatie= als je schrijft voor een publiek die dat belangrijk vindt dan ga je
automatisch ook serieuzer nemen: wat je aan het doen bent. (Zuid-Europa: daar was
het niet heel professioneel omdat de journalistiek gebruikte om de politiek/schrijver te
worden in te komen als opstapje)
4. State intervention= mate waarin bepaalde overheden zich bemoeien met al dan niet
tegen mediasystemen: als je naar deze dimensies kijkt dan
, VS= ideaal van het liberale model
Griekeland= ideaal polarized pluralist model
Nederland= democratic corporatist
(Atlantisch Model, Zuid-Europa model en Noord Europa model )
-Democratic corporatic model (Noord Europese model) → België, Denemarken,
Duitsland, Nederland
= had initieel al een sterke ontwikkeling van de media pers maar (denk aan NL) we hadden
ook sterk politiek parallelisme en Nederland heeft (bijvoorbeeld publieke omroep) staat heeft
heel erg bemoeid met de media: je ziet deze patronen ook terugkomen in landen zoals
België, Zwitserland en Oostenrijk.
-Vroege democratisering met moderate pluralism
-Vooral consensus democratieën (meer-partijen stelsels)
-Sterk georganiseerde sociale groepen, corporatisme
-Sterke verzorgingsstaat en economisch overheidsingrepen
-Vroege ontwikkeling van massa-circulatie pers
-Historisch sterke politiek parallellisme en extern pluralisme (maar nu meer intern)
-Sterke professionalisering (geïnstitutionaliseerde zelf-regulering)
-Sterke overheidsbemoeienis (als financier en beschermer van de persvrijheid)
Week 1
-Alle inhoud hoorcolleges en gastcolleges
-Cursusliteraktuur: wat in les is besproken en grote plaatje
-Inhoud werkgroepen: 3 vragen elke werkgroepsessie
Politieke communicatie= interacties tussen politiek, media en het publiek.
Dit zijn de actoren die iets met elkaar te maken hebben in het proces van politieke
communicatie.
PUBLIEK= wij, publiek van de media (kranten, tv, online) maar we zijn ook kiezers (burgers).
Er wordt ook van ons verwacht dat wij stemmen. Wij hebben over bepaalde dingen een
mening.
POLITIEK= de politici. Mensen die wij een daad hebben gegeven om te regeren, ons te
vertegenwoordigen en namens ons beslissingen te nemen.
MEDIA= nieuwsorganisaties die nieuwsverhalen vertellen en daarmee een band vormen
met politiek en publiek zodat wij als burgers geïnformeerd zijn over wat er in de politiek
gebeurt en dat is belangrijk want wij moeten weer een geïnformeerde stem kunnen
uitbrengen tijdens de verkiezingen. → maar ook infrastructuur van media: hoe is X
georganiseerd: microblogs. Bepaald manier hoe we met elkaar kunnen communiceren.
Tussen deze actoren kijken we hoe deze zich tot elkaar verhouden, welke relaties er zijn
tussen politieke actoren, media/journalisten en burgers.
- Wie geeft richting aan deze relaties: wie controleert wie. De focus ligt op
machtsrelaties.
politiek→ collectief beslissingen nemen, allerlei machtsrelaties gaan werken. Hoe werken
die uit? Gebeurt op meerdere niveaus.
Wat te verwachten van media:
-3 machten: Wetgevende macht, uitvoerende macht en controlerende macht
-Regering is in NL zowel uitvoerend als wetgevend. In US heb je congres: wetgevers,
president: uitvoerderende macht en de rechtbanken zijn controlerende macht
,MAAR met media: 4 machten. Er hoort door media dat er een balans van macht is zodat wij
geïnformeerd worden, weten wat er speelt en daardoor goed kunnen participeren in een
democratie.
Functies van media in een (ideale) democratie (McNair, 2011)
1) Informatie (monitoring, informeren van publiek: geïnformeerd zijn over feiten die
belangrijk en relevant voor ons zijn
2) Educatie (uitleggen wat feiten en gebeurtenissen betekenen) hoe moeten we
begrijpen als het kabinet is gevallen? Wat betekenen dingen. Media leren ons dit van
betekenis van dingen die in wereldgebeuren.
3) Waakhond (controle en rapportering over wat de overheid en bedrijven doen.
Journalisten die dingen uitzoeken en problemen en schandalen naar buiten brengen
die belangrijk zijn om voor ons te weten. Belangrijk dat ze deze activiteiten doen, dat
ze op onderzoek gaan.
4) Platform: media als virtuele plaats waar ideeën kunnen uitgewisseld worden.
(HORIZONTALE COMMUNICATIE)
5) Kanaal: politieke boodschappen en meningen moeten een kans krijgen, media
stellen daarvoor plaats ter beschikking (VERTICALE COMMUNICATIE: kanaal waar
politici ideeën kunnen presenteren zodat WIJ weten wat politieke partijen vinden en
op basis daarop geïnformeerde keuzes kunnen maken.
Deze functies staan echter onder druk door verschillende processen zoals
-Commercialisering: medium moet winst maken om te blijven bestaan: abonnees en ads
verkopen dus je wilt dat mensen klikken en kijken op product. Daardoor zal het nieuws meer
sensatie maken. Kan ten koste gaan van informatie die je geeft of de mate waarin je dingen
zou willen uitleggen
Overal hetzelfde: nee, hoe deze functies een betekenis krijgen en uitgevoerd worden
verschilt per context.
Nederland:
-15 partijen in 2e kamer (15+ heel veel politieke partijen in tweede Kamer)
-Nederland heeft altijd een coalitie regering: nooit een partij die de meerderheid heeft.
-In termen van media heeft Nederland een zeer sterke publieke omroep (BNN VARA, AVRO
TROS) hebben best een goede positie op de televisiemarkt.
-Traditioneel sterk politiek parallellisme: we hebben linkse en rechtse partijen maar we
hebben ook media die meer links of rechts georiënteerd zijn. Dat betekent niet direct dat ze
aan elkaar gekoppeld zijn, maar we weten dat bijvoorbeeld Volkskrant meer links is, NRC
liberaal, Telegraaf meer rechts en Trouw meer confessioneel (Christelijk). We zien dit terug
in de tweede kamer en parallellen hier tussen.
Amerika
-Twee partijen in congres
-Altijd 1 partij aan de macht
-Veel zwakkere publieke omroep: hij is er maar niet betekenisvol
-(traditioneel) zwak parallellisme: veel minder duidelijk of linkse en rechtse kant zich
verhouden met wat er in de politiek gebeurt.
,We kunnen iets zeggen over patronen in contexten: politieke en mediasystemen
Meerderheidstheorieën (Amerika)
-De meerderheid heeft het voor het zeggen
-Elk district: 4 partijen mee dat er 1 iemand net de grootste is en daardoor alle zetels krijgt:
zorgt voor representatie van jouw district → in VS
-ėėn-partij regeringen: voordeel, geen premissen maar plannen echt gaan doen (effectiever
beleid)
-Macht geconcentreerd bij de uitvoerende macht
-Individualized plurlaisme
Consensusdemocratie (Nederland)
-Je moet proberen om over een bredere meerderheid groep overeenstemming te krijgen
-Proportionele representatie: 10% van de stemmen: je krijgt 10% van het parlement
-Coalitie regeringen
-Macht gedeeld tussen uitvoerende en wetgevende macht
- Organized pluralism
Hallin en Mancini: Mediasystemen (Europa, Canada en VS)
Vergelijking op basis van historische ontwikkelingen van zowel politiek als het media
systeem. Vier media dimensies, drie modellen: kijken naar dimensies en of we patronen
herkennen zodat we een typologie kunnen maken van systemen en hoe landen daarin
passen:
1. Politiek parallelisme= mate waarin de media parallel georganiseerd is aan het
politieke landschap. (niet krant en politiek aan elkaar gekoppeld)
2. Development of mass press= ontwikkeling van massamedia in een land (toen
kranten opkwamen in welke mate waren zij voor een massapubliek en in welke mate
voor een niche:(er was al heel gauw een groot publiek voor die kranten)
en relationeel daardoor ook sterke journalistieke professionaliteit ontwikkeld:
3. Professionalisatie= als je schrijft voor een publiek die dat belangrijk vindt dan ga je
automatisch ook serieuzer nemen: wat je aan het doen bent. (Zuid-Europa: daar was
het niet heel professioneel omdat de journalistiek gebruikte om de politiek/schrijver te
worden in te komen als opstapje)
4. State intervention= mate waarin bepaalde overheden zich bemoeien met al dan niet
tegen mediasystemen: als je naar deze dimensies kijkt dan
, VS= ideaal van het liberale model
Griekeland= ideaal polarized pluralist model
Nederland= democratic corporatist
(Atlantisch Model, Zuid-Europa model en Noord Europa model )
-Democratic corporatic model (Noord Europese model) → België, Denemarken,
Duitsland, Nederland
= had initieel al een sterke ontwikkeling van de media pers maar (denk aan NL) we hadden
ook sterk politiek parallelisme en Nederland heeft (bijvoorbeeld publieke omroep) staat heeft
heel erg bemoeid met de media: je ziet deze patronen ook terugkomen in landen zoals
België, Zwitserland en Oostenrijk.
-Vroege democratisering met moderate pluralism
-Vooral consensus democratieën (meer-partijen stelsels)
-Sterk georganiseerde sociale groepen, corporatisme
-Sterke verzorgingsstaat en economisch overheidsingrepen
-Vroege ontwikkeling van massa-circulatie pers
-Historisch sterke politiek parallellisme en extern pluralisme (maar nu meer intern)
-Sterke professionalisering (geïnstitutionaliseerde zelf-regulering)
-Sterke overheidsbemoeienis (als financier en beschermer van de persvrijheid)
